Davos Debate: Magkaibang Paninindigan sa Stablecoin Yields at Bitcoin Standard Pagitan ng Crypto at Finance

Sa gitna ng World Economic Forum sa Davos, Switzerland, isang panel na tungkol sa tokenization ay nanatili lamang bilang backdrop sa isang mas malalim na pag-uusap. Ang tunay na laban ay napunta sa sulong na mga paninindigan tungkol sa kung paano dapat na magmukhang ang digital na ekonomiya sa hinaharap. Sa isang panig, ang Coinbase CEO na si Brian Armstrong ay nagpakita ng aggressive na defensive strategy para sa stablecoin innovation at decentralized finance. Sa kabilang panig, ang Gobernador ng Bank of France na si François Villeroy de Galhau ay naging embodiment ng tradisyonal na financial gatekeepers na nag-aalala tungkol sa stability at sovereignty.

Ang Kritikal na Tanong Tungkol sa Stablecoin Yields

Ang init ng debate ay nagsimula sa isang simpleng pero makabuluhang tanong: dapat bang magbayad ng interes ang mga stablecoin? Ang kwesyong ito ay hindi lamang tungkol sa technicals—ito ay tungkol sa magkaibang pananaw tungkol sa kinabukasan ng pera.

Si Armstrong ay naging vocal sa pagsuporta sa yield-bearing stablecoins, na nag-argue na ito ay direktang nag-benefit sa mga consumer at nag-serve ng mas malaking layunin. “Una, nakakabuti ito sa mga tao,” paliwanag niya. “Dapat kumita ang mga tao mula sa kanilang pera.” Pero hindi ito simpleng consumer protection argument. Para sa Armstrong, ang paninindigan na ito ay directang konektado sa global competition dynamics.

“Pangalawa, ang ating kampanya laban sa competition ng Tsina,” dagdag niya. “Sinabi ng China na magbabayad ang CBDC nito ng interes. May mga offshore stablecoins na. Kung atin ang uubutin ng US-backed stablecoins at ipagbabawal ang yields, magiging mas malakas ang offshore alternatives.”

Sa kabilang dako, si Villeroy ay nagkaroon ng diametrically opposite na paninindigan. Hindi lang siya nag-disagree sa Armstrong—siya ay nag-present ng counternarrative na fundamentally different sa approach. Para sa kanya, ang mga interest-bearing stablecoins ay hindi simply a consumer benefit question—ito ay systematic risk to the traditional banking system.

“Ang layunin ng pública ay dapat protektahan ang financial stability,” sabi niya nang direkta. Nang tanungin kung dapat bang magbayad ng interes ang digital euro, ang kanyang sagot ay hindi man lang “hindi”—ito ay categorical at absolute. “Ang sagot ay hindi. Ang layunin ng publiko ay dapat ding pangalagaan ang katatagan ng sistemang pinansyal.”

Ang Paninindigan ng US Regulations: CLARITY Act at Ang Deeper Power Struggle

Ang iba pang participants sa panel ay nag-offer ng nuanced positions. Si Bill Winters mula sa Standard Chartered—isang bank na malalim na engaged sa digital assets—ay sumuporta sa crypto camp, na nag-argue na walang yield, walang utility. “Ang mga token ay gagamitin para sa dalawang bagay: medium of exchange at store of value. Bilang store of value, walang interest, wala silang appeal.”

Si Brad Garlinghouse mula sa Ripple ay mas diplomatic—sumuporta sa competitive dynamics pero mas careful sa language. “Bagay ang kompetisyon, importante ang patas na laro,” pero nag-acknowledge din siya ng parehong punto: “Ripple ay hindi gaano-overwhelming committed dito.”

Pero ang tunay na drama ay naglipat sa US regulatory landscape. Ang CLARITY Act ay naging symbol ng mas malalim na tension: ang battle para sa crypto’s fundamental right to compete equally with traditional finance.

Ang paninindigan ni Armstrong dito ay crystal clear. Nang iminumungkahi ng moderator na huminto na ang talks sa CLARITY Act—dahil sa recent controversy ng Coinbase pullout—Armstrong ay nag-push back. “Ang batas ay nasa magandang stage. Sinasabi ko na may magandang negotiation na nangyayari.”

Pero bakit nag-withdraw ang Coinbase? Si Armstrong ay nag-explain ng kanyang strategic paninindigan: “Gusto naming siguruhin na walang anumang crypto law sa US na mag-ban sa competition.” Siya ay nag-accuse ng traditional banking lobbies na “sinusubukan nilang ipagbawal ang kanilang competition, at hindi ko kinikilala yan.”

Ang argumento ay hindi lang tungkol sa stablecoins o specific regulations—ito tungkol sa fundamental question: sino ang dapat mag-dictate ng rules sa digital finance?

Bitcoin Standard versus Monetary Sovereignty

Ang debate ay umabot sa philosophical level nang diskusyunan ang Bitcoin. Si Armstrong ay nag-introduce ng “Bitcoin standard” concept bilang alternative to fiat-based systems. “Nakikita natin ang pagsisimula ng bagong sistema na tatawag kong Bitcoin standard sa halip na gold standard,” sabi niya.

Si Villeroy ay immediately nag-reject ng premise. Para sa kanya, ang monetary policy ay inseparable mula sa state sovereignty at democratic governance. “Ang monetary policy at pera ay parte ng sovereignty. Buhay tayo sa mga demokrasya.”

Nag-attempt si Villeroy na mag-draw ng parallel—na ang trust in central banks ay nanggagaling sa transparency and accountability. Siya ay nag-contrast ng “independent central banks with democratic mandate” versus “private Bitcoin issuers.”

Si Armstrong ay agad siyang nag-correct: “Bitcoin ay isang decentralized protocol. Walang issuer nito.” At pagkatapos ay nag-turn around ng Villeroy’s own argument against him: “Kung ang central banks ay may freedom, mas malaya pa ang Bitcoin. Walang bansa, kumpanya o indibidwal na kumokontrol dito.”

Ang pagsasaayos na ito ay naging key turning point—ang two leaders ay hindi lang nag-discuss ng technical specifications. Sila ay nag-contest ng fundamental philosophies: centralized state control versus decentralized autonomy.

Ang Risk Narrative at Ang Final Stand

Si Villeroy ay hindi sumagot directly sa Bitcoin argument. Instead, siya ay nag-escalate sa broader warnings—ang kanyang final paninindigan ay comprehensive rejection ng unregulated private money proliferation.

“Innovation without regulation ay maaaring lumikha ng serious trust issues,” sabi niya. Siya ay nag-warn ng two specific threats: “Una, ang privatization ng pera at loss ng sovereignty. Kung ang private money ay mangingibabaw, ang mga jurisdictions ay maaaring maging dependent sa foreign issuers.”

Ito ay hindi lang theoretical concern. Para sa Villeroy, ang decentralized money at tokenized private systems ay nag-pose ng direct challenge sa traditional monetary order na built on state authority.

Pero sa lahat ng tension, may one moment ng agreement. Lahat ng participants—mula Armstrong hanggang Villeroy—ay nagsama-sama sa consensus: ang innovation at regulation ay dapat magsabay. Walang party na nag-argue na “anything goes” o “total prohibition.”

Si Brad Garlinghouse ay nag-crystallize ng balanced view: “Lubos akong sumasang-ayon sa patas na kompetisyon. May dalawang aspeto ito: crypto companies dapat sumunod sa banking standards, at banks dapat sumunod sa crypto standards.”

Ang Hinaharap ng Stablecoin Debate at Crypto-Finance Relationship

Ang Davos panel ay naging microcosm ng mas malaking debate na nangyayari sa regulatory halls at trading floors worldwide. Ang magkaibang paninindigan ay hindi magre-resolve sa short term. Si Armstrong ay nag-believe sa decentralized future na open para sa competition. Si Villeroy ay nag-protect ng centralized, democratically-accountable monetary systems.

Ang CLARITY Act ay magiging test case—hindi lang para sa stablecoin regulation, kundi para sa mas fundamental na tanong: kung gaano kalayo ang magagawang US na mag-embrace ng crypto-native financial architecture habang pinapangalagaan pa rin ang financial stability.

Ang pagtatapos ng Davos debate ay hindi nag-leave ng clear winners. Instead, ito ay nag-clarify ng mga paninindigan—kung ano ang nakatuon para sa bawat partido sa crypto’s integration sa traditional financial system. Armstrong ay nag-stand para sa open competition at decentralization. Villeroy ay nag-stand para sa regulatory oversight at monetary sovereignty. Ang tensyon na ito ay magiging defining feature ng crypto regulation para sa mga susunod na taon.